Η μελέτη αφορά στον εσωτερικό σχεδιασμό μεζονέτας στο Πανόραμα Θεσσαλονίκης. Η εκτεταμένη χρήση φυσικών υλικών, ο φυσικός φωτισμός και ο σχεδιασμός καθαρών, γεωμετρικά οριοθετημένων επιφανειών, διαμορφώνουν ένα ζεστό και λειτουργικό περιβάλλον, ιδανικό για μια νέα οικογένεια.
Η κατοικία αναπτύσσεται σε δύο επίπεδα. Στο πρώτο επίπεδο βρίσκονται οι χώροι καθημερινής δραστηριότητας —κουζίνα, τραπεζαρία, καθιστικό και λουτρό— ενώ στο ανώτερο επίπεδο στεγάζονται τα υπνοδωμάτια, ο ξενώνας και επιπλέον λουτρά.
Η είσοδος οδηγεί απευθείας στον χώρο της τραπεζαρίας όπου ξύλινες επενδύσεις στους τοίχους και στην οροφή δημιουργούν μεταβατικό πέρασμα προς το καθιστικό. Το τραπέζι της τραπεζαρίας από τραβερτίνη λειτουργεί ως κεντρικό στοιχείο στον χώρο και ενοποιείται με τις επενδύσεις από το ίδιο υλικό στο καθιστικό. Εκεί, τα ξύλινα έπιπλα και μια γεωμετρικά ορθοκανονική κατασκευή στην οροφή ενισχύουν το κύρος και την διαχρονικότητα του χώρου. Η κουζίνα διαχωρίζεται από το καθιστικό με γυάλινες συρόμενες πόρτες, διατηρώντας την οπτική συνέχεια και επιτυγχάνοντας παράλληλα ηχομόνωση. Ο σχεδιασμός κινείται σε καθαρές, λιτές γραμμές με κυρίαρχο υλικό το ξύλο. Η νησίδα συνδυάζει λευκές μίνιμαλ επιφάνειες με γυάλινο πάγκο σε απόχρωση τερακότας, προσφέροντας έναν διακριτικό χρωματικό τόνο.
Η σύνδεση των δύο επιπέδων επιτυγχάνεται μέσω ξύλινης σκάλας στην είσοδο της κατοικίας. Στον όροφο, το master υπνοδωμάτιο χαρακτηρίζεται από την αρμονία ευθειών και καμπύλων ξύλινων επιφανειών, δημιουργώντας μια ήρεμη ατμόσφαιρα σε συνδυασμό με τα γήινα / ουδέτερα χρώματα των επενδύσεων και του εξοπλισμού. Στο παιδικό δωμάτιο, κυριαρχούν οι λευκές αποχρώσεις στους αποθηκευτικούς χώρους, ενώ οι παστέλ αποχρώσεις στο γραφείο και το κρεβάτι προσδίδουν ζωντάνια και ευχάριστο χαρακτήρα, χωρίς να αλλοιώνεται η καθαρότητα του σχεδιασμού. Με την ίδια λογική σχεδιάζεται και ο ξενώνας συνδυάζοντας αυτήν την φορά τις λευκές αποχρώσεις στα έπιπλα με γυάλινες επιφάνειες σε γήινες αποχρώσεις.
Ο φυσικός φωτισμός ενισχύεται σημαντικά από φεγγίτες στο ανώτερο επίπεδο, ενώ ο τεχνητός φωτισμός έχει σχεδιαστεί με ακρίβεια: γραμμικά φωτιστικά και σποτ σε μαγνητικές ράγες προσφέρουν λειτουργικό και ατμοσφαιρικό φως, ανάλογα με τις ανάγκες κάθε χώρου. Στο ισόγειο, η φωτιστική εμπειρία ολοκληρώνεται με κρεμαστά και επιδαπέδια φωτιστικά, δημιουργώντας ποικιλία σεναρίων φωτισμού ανάλογα με τη χρήση.

Η μελέτη αφορά στην εσωτερική αναδιαμόρφωση μιας διώροφης κατοικίας στα Πεύκα Θεσσαλονίκης, με στόχο τη δημιουργία ενός σύγχρονου, ενιαίου χώρου κατοίκησης που να καλύπτει τις ανάγκες μιας τετραμελούς οικογένειας. Ο σχεδιασμός επικεντρώθηκε στην ανακαίνιση του πρώτου επιπέδου και τη λειτουργική ένωση με την υφιστάμενη σοφίτα, μετατρέποντάς την σε master υπνοδωμάτιο με ιδιωτικό λουτρό.
Βασική πρόθεση ήταν η σύνθεση ενός χώρου όπου η λειτουργικότητα και αισθητική βρίσκονται σε ισορροπία. Ο συνδυασμός φυσικών υλικών όπως το ξύλο και το μάρμαρο αποδίδουν στον χώρο μια αίσθηση ζεστασιάς, κομψότητας και διαχρονικότητας που διαπερνά το σύνολο της κατοικίας.
Στο πρώτο επίπεδο οργανώνονται οι κύριοι χώροι διημέρευσης, η κουζίνα και τα παιδικά υπνοδωμάτια. Το καθιστικό επενδύεται με ξύλο, ενώ η εστία το τζάκι της κατοικίας ενώνει και ταυτόχρονα διαχωρίζει τον χώρο ανάπαυσης από την τραπεζαρία και την κουζίνα. Στην κουζίνα, το φυσικό μάρμαρο και το ξύλο δημιουργούν έναν ισορροπημένο διάλογο με το υπόλοιπο σύνολο.
Τα παιδικά αποτελούνται από ειδικές κατασκευές που εξυπηρετούν τόσο την ανάγκη για ανάπαυση, μελέτη και αποθήκευση ενώ ταυτόχρονα αφήσουν αρκετό ελεύθερο χώρο για παιχνίδι κεντρικά του υπνοδωματίου των μικρών χρηστών.
Η σοφίτα επαναπροσδιορίζεται ως ένας ιδιωτικός χώρος για τους γονείς. Το master υπνοδωμάτιο πλαισιώνεται από μαρμάρινη επένδυση στο τζάκι και διαθέτει μεγάλα ανοίγματα προς την ανεμπόδιστη θέα. Το μπάνιο οριοθετείται με διαφανή κουφώματα, διατηρώντας την αίσθηση της ενότητας και του φωτός.
Η επιλογή ξύλινων επενδύσεων στη σοφίτα  τόσο στους τοίχους όσο και στην επικλινή στέγη ενισχύει τη συνοχή με το κάτω επίπεδο και ολοκληρώνει την εμπειρία στον χώρο.

Σε οικόπεδο 195 τ.μ. στον αστικό ιστό της πόλης της Θεσσαλονίκης ζητήθηκε από τον ιδιοκτήτη η μελέτη δυο όμοιων, αλλά ανεξάρτητων κατοικιών, για τα τέκνα του. Η σχεδιαστική πρόκληση ήταν η διασφάλιση ισότητας σε συνάρτηση με την ποιότητα, το διαχωρισμό των τετραγωνικών μέτρων και τη λειτουργικότητα, λαμβάνοντας υπόψη τους πολεοδομικούς κανονισμούς.
Οι κατοικίες σχεδιάστηκαν με τυποποίηση στις κατόψεις, με το ισόγειο να περιλαμβάνει τους χώρους διημέρευσης. Το σαλόνι τοποθετείται στην μπροστά όψη του κτιρίου, που γειτνιάζει με το δρόμο, ενώ η κουζίνα βρίσκεται στην πίσω όψη του κτιρίου που οδηγεί στην πίσω αυλή. Στον πρώτο όροφο, τοποθετούνται οι χώροι ανάπαυσης και τα λουτρά.
Ογκοπλαστικά, οι δύο κατοικίες διακρίνονται για την κεκλιμένη στέγη και την κοινή σχεδιαστική γραφή, με σημαντικές διαφοροποιήσεις που τις καθιστούν μοναδικές. Στην κύρια μπροστινή όψη, δημιουργείται μια εσοχή, η οποία στο ισόγειο φιλοξενεί χώρο στάθμευσης, ενώ στον όροφο δημιουργείται εξώστης, κοινός για τα δύο υπνοδωμάτια.
Στην πίσω όψη, η υποχώρηση του όγκου δημιουργεί κατώφλι και εξώστη κοινής εκτόνωσης για τα υπνοδωμάτια και τα λουτρά. Εξωτερικά, χρησιμοποιήθηκαν υλικά όπως το εμφανές σκυρόδεμα και μεταλλικά κιγκλιδώματα και κουφώματα σε μπλε-γκρι απόχρωση, προσφέροντας μοντέρνα αισθητική με σεβασμό στην αστική κλίμακα.

Η μελέτη αφορά στο σχεδιασμό μιας κατοικίας σε οικόπεδο με έντονη κλίση, στην περιοχή των Καλυβών, στο Νομό Χανίων. Τα χαρακτηριστικά του οικοπέδου, που ορίζουν τις βασικές κατευθύνσεις σχεδιασμού, είναι η έντονη κλίση, ο προσανατολισμός του προς τη θάλασσα και οι δύο είσοδοι που προκύπτουν από το οδικό δίκτυο.

Βασική αρχή της σύνθεσης είναι η πλοκή των χώρων με τρόπο ώστε να ενισχύεται η ιδιωτικότητα των λειτουργιών σε συνδυασμό με την εκτόνωση προς την κύρια θέα. Η κύρια κατοικία αναπτύσσεται σε δύο επίπεδα, ενώ ένα τρίτο φιλοξενεί βοηθητικές χρήσεις, κλειστό χώρο στάθμευσης και ένα ανεξάρτητο διαμέρισμα-ξενώνα. Ο κτιριακός όγκος δομείται ως μια ενότητα, ακολουθώντας την κλίση του εδάφους, ενώ έντονες ογκοπλαστικές χειρονομίες και μετατοπίσεις επιπέδων, έρχονται να ορίσουν την κλίμακα της κατοικίας.
Η κύρια πρόσβαση της κατοικίας βρίσκεται στη νότια πλευρά του οικοπέδου και γίνεται μέσω ενός ειδικά διαμορφωμένου αιθρίου, ενισχύοντας την αίσθηση της εισόδου και της ιδιωτικότητας. Στο επίπεδο αυτό φιλοξενούνται οι χώροι ανάπαυσης, οι οποίοι εκτονώνονται προς τη θέα, το αίθριο και τα βατά φυτεμένα δώματα. Στο ενδιάμεσο επίπεδο βρίσκεται η περιοχή διημέρευσης, (καθιστικό, κουζίνα, τραπεζαρία) όπου οι χώροι οργανώνονται με τέτοιο τρόπο ώστε να λειτουργούν τόσο ως ανεξάρτητοι χώροι όσο κι ως μια ενιαία ενότητα. Το χαμηλότερο επίπεδο του κτιρίου τοποθετείται σε υψηλότερη στάθμη από αυτή του δρόμου, επιτρέποντας τη δημιουργία οπτικής φυγής προς τη θέα για το ξενώνα, ο οποίος διαθέτει ανεξάρτητη είσοδο. Η σύνδεση των επιπέδων πραγματοποιείται μέσω ενός εσωτερικού κλιμακοστασίου και εναλλακτικά μέσω της εξωτερικής διαμόρφωσης στη δυτική πλευρά του οικοπέδου, εξυπηρετώντας τα διαφορετικά σενάρια χρήσης.

Ο περιβάλλοντας χώρος και τα φυτεμένα δώματα έρχονται να λειτουργήσουν ως προέκταση της κατοικίας, ενώ ταυτόχρονα δημιουργούν μια νέα κλίμακα στο σύνολο του όγκου, εξομαλύνοντας ταυτόχρονα την αίσθηση της έντονης κλίσης και ενισχύοντας το μικροκλίμα.

Η μελέτη αφορά στο σχεδιασμό των εσωτερικών χώρων μεζονέτας στο Πανόραμα Θεσσαλονίκης, για έναν νεαρό ιδιοκτήτη. Το κύριο ζητούμενο ήταν η δημιουργία ενός σύγχρονου αποτελέσματος που να αποπνέει ισορροπία, ηρεμία και ζεστή ατμόσφαιρα. Η σχεδιαστική προσέγγιση ακολουθεί τη χρήση αντιθέσεων, καθαρών γραμμών και αυστηρών περιγραμμάτων. Η έντονη αντίθεση του λευκού και του μαύρου σε συνδυασμό με το ξύλο και το μάρμαρο ισορροπούν αρμονικά τον σχεδιασμό αποπνέοντας ένα λιτό αισθητικό αποτέλεσμα.

Η κατοικία αποτελείται από τρία επίπεδα και ένα roof garden. Στο ισόγειο υπάρχει ενιαίος ο χώρος διημέρευσης, στο πρώτο επίπεδο οι χώροι ανάπαυσης και τα μπάνια, στο υπόγειο ο χώρος του γυμναστηρίου ενώ στο δώμα ο χώρος του jacuzzi και των εξωτερικών χώρων εκτόνωσης.

Πιο συγκεκριμένα, στην είσοδο της κατοικίας βρίσκεται η σκάλα, η οποία οδηγεί στα υπόλοιπα επίπεδα του σπιτιού. Ο σχεδιασμός της στοχεύει στο να τη διαχωρίσει διακριτικά από τον υπόλοιπο χώρο. Η σκάλα επενδύεται με μάρμαρο και κάθετα μαρμάρινα στοιχεία, τα οποία δημιουργούν ρυθμό στην εσωτερική της όψη. Η κουπαστή της στηρίζεται σε μια ξύλινη κατασκευή, η οποία εγκιβωτίζει κάθετο φωτισμό και τονίζει το ύψος της σκάλας.

Το σαλόνι με την τραπεζαρία βρίσκονται μπροστά από τη μεγάλη μπαλκονόπορτα και δέχονται άμεσα το άπλετο φυσικό φως, τονίζοντας τη σημασία τους στο χώρο. Στο σαλόνι, ως σημείο συνεύρεσης, τόσο λειτουργικά όσο και εννοιολογικά, έχει σχεδιαστεί μια κεντροβαρική ειδική κατασκευή που καλύπτει έναν τοίχο. Σε αυτό το σημείο της κατοικίας, οργανώνεται η λειτουργία του τζακιού, η τηλεόραση και κρυφά ντουλάπια αποθήκευσης και οργάνωσης. Η εναλλαγή των υλικών σε αυτό το έπιπλο, εξυπηρετεί τόσο στη διαφοροποίηση των εκάστοτε λειτουργικών ζωνών όπως και στη δημιουργία μιας ζεστής ατμόσφαιρας. Ο γραμμικός κρυφός φωτισμός έρχεται να τονίσει τον ξύλινο όγκο αποθήκευσης και παράλληλα να τον ελαφρύνει, διαφοροποιώντας τον από την γκρι σκούρα ζώνη που τρέχει χαμηλά.

Η τραπεζαρία και ο χώρος της κουζίνας ορίζουν διακριτικά το χώρο με τη χρήση του μαύρου ως στοιχείο που περιγράφει και του λευκού ως στοιχείο που ελαφραίνει το χώρο.

Το κύριο υπνοδωμάτιο και το μπάνιο ακολουθούν σχεδιαστικά τη καθαρή γραμμή σχεδιασμού που διέπεται η κατοικία, συνδυάζοντας τους ασπρόμαυρους τόνους με το ξύλο, ακολουθώντας μια ενιαία αισθητική γραφή.

Ο φωτισμός έρχεται και συμπληρώνει τις σχεδιαστικές χειρονομίες. Πιο συγκεκριμένα, εσοχές κρυφού γραμμικού φωτισμού, τονίζουν τις καθαρές γεωμετρίες που δημιουργούνται, ενώ ταυτόχρονα γίνεται χρήση μαγνητικών ραγών στις οροφές, με γραμμικά φωτά και σποτ για προσανατολισμένο φωτισμό. Τέλος, κρεμαστά φωτιστικά σώματα σηματοδοτούν την νησίδα και την τραπεζαρία.

Το συγκεκριμένο έργο αποτελεί πρόταση μελέτης για επέκταση κατοικίας που βρίσκεται στα περίχωρα της Καβάλας. Η ανάγκη για νέους, λειτουργικούς χώρους οδήγησε σε μια σχεδιαστική πρόκληση που αφορούσε τόσο στην επέκταση όσο και στη διαχείριση της υφιστάμενης πέτρινης κατοικίας, που προϋπήρχε στο οικόπεδο.

Η βασική πρόκληση ήταν ο συγκερασμός του παλαιού με το σύγχρονο, η εναρμόνιση και την ανάδειξη του παλιού κτιρίου με το νέο. Ο νέος κτιριακός όγκος χωροθετείται παράλληλα με το υφιστάμενο πέτρινο κτίριο και συνδέεται μέσω ενός διαδρόμου από γυαλί, λειτουργώντας ως μια αόρατη άρθρωση και ενώνοντας αρμονικά το παλιό με το νέο. Αυτός ο γυάλινος ‘’λαιμός’’ δημιουργεί ένα αίθριο ανάμεσά τους, επιτρέποντας στο νέο κτίριο να τοποθετείται δίπλα άλλα και σε απόσταση από το παλιό, αναπνέοντας μέσα στον ελεύθερο υπαίθριο χώρο του οικόπεδου. Η νέα προσθήκη τοποθετείται μέσα στο πράσινο, με το πέτρινο κτίριο να λειτουργεί σαν φόντο, αναδεικνύοντας τη φυσική ομορφιά του τόπου.

Για τον υφιστάμενο όγκο, προτάθηκε η ανάδειξη της λιθοδομής με επανεμφάνιση και αρμολόγηση της πέτρας, ώστε να αναδειχθεί ο πέτρινος όγκος. Η προσεκτική ανακατασκευή του υφιστάμενου κτιρίου περιλαμβάνει και τη διατήρηση της ξύλινης στέγης με την προσθήκη μεταλλικών ελκυστήρων. Στον πέτρινο όγκο δημιουργήθηκαν νέα ανοίγματα ώστε να εξυπηρετούν καλύτερα τις νέες λειτουργίες και ορίστηκε μια νέα τυπολογία κουφωμάτων, ως μια κοινή γλώσσα που χρησιμοποιείται και στα δυο κτίρια.

Οι λειτουργίες της κατοικίας επαναπροσδιορίστηκαν και χωροθετήθηκαν εκ νέου δημιουργώντας μια νέα εμπειρία κατοίκησης, συνομιλώντας με το παλιό και το νέο σε σχέση με το πράσινο του τοπίου. Πάνω στην κύρια είσοδο της κατοικίας καδράρεται η θεά προς το πράσινο, μέσω του γυάλινου διάδρομου και των μεγάλων ανοιγμάτων του νέου κτιρίου. Ο χώρος διημέρευσης βρίσκεται υποβαθμισμένος στο πέτρινο κτίριο, ενώ ο χώρος της κουζίνας και της τραπεζαρίας βρίσκεται στη συνεχεία του ισόγειου επιπέδου, στο νέο όγκο, με άμεση σχέση με το πράσινο. Στο καινούριο κτίριο, φιλοξενείται και το εργαστήριο κεραμικής του ιδιοκτήτη, το οποίο επικοινωνεί με την κατοικία όμως λειτουργεί και με ανεξάρτητη είσοδο εξωτερικά. Ο χώρος ανάπαυσης βρίσκεται στο πρώτο επίπεδο του πέτρινου όγκου, ενώ τμήμα του εκτονώνεται μέσω της άρθρωσης, στο δώμα του νέου όγκου, ενσωματώνοντας το φυσικό τοπίο στο άνω επίπεδο. Αυτή η αναδιάταξη των λειτουργιών επιτρέπει μια καλύτερη επικοινωνία με τον εξωτερικό χώρο.

Ο εξωτερικός χώρος σχεδιάστηκε προσεκτικά ώστε να ενσωματωθεί αρμονικά με την κατοικία, χρησιμοποιώντας στοιχεία όπως η πέτρα, το corten, το πράσινο και το στοιχείο του νερού, δημιουργώντας ένα περιβάλλον που να ανταποκρίνεται στις σύγχρονες ανάγκες και προσδοκίες. Το πλούσιο πράσινο και οι υπαίθριοι χώροι προσφέρουν μια όαση ηρεμίας και χαλάρωσης.

Ο σχεδιασμός του συγκεκριμένου έργου, βασίστηκε στην πρόθεση για δημιουργία μιας ατμόσφαιρας και εμπειρίας που να παραπέμπει σε οινοποιείο, ταυτόχρονα με το σχεδιασμό ενός χώρου πώλησης κρασιών. Η αντιμετώπιση του κρασιού ως μοναδικό αντικείμενο-έκθεμα και συνάμα ως προϊόν πώλησης, σε συνδυασμό με την εμπειρία της οινογευσίας στον ίδιο χώρο, όρισαν κάποιες καίριες συνθετικές αρχές καθώς και επιλογές υλικών και χρωμάτων. Τα παραπάνω οδήγησαν σε ένα αποτέλεσμα σχεδιασμού με καθαρή, αυστηρή γραφή που εκπέμπει μια κατανυκτική ατμόσφαιρα για οινογευσία.

Η διάταξη του χώρου της κάβας γίνεται με τέτοιον τρόπο ώστε να εξυπηρετεί λειτουργικά τις ανάγκες αποθήκευσης των κρασιών και την ταυτόχρονη έκθεσή τους στο χώρο. Ο χώρος μοιράζεται σε δυο επίπεδα, δημιουργώντας δυο περιοχές τοποθέτησης κρασιών, ανάλογα με το είδος και την παλαιότητά τους. Η έκθεση-τοποθέτηση των κρασιών γίνεται περιμετρικά του χώρου σε ειδικά διαμορφωμένες κατασκευές. Στο κέντρο του χώρου τοποθετείται μια σύνθεση που αποτελείται από ένα μεγάλο τραπέζι, το οποίο φιλοξενεί την εμπειρία της οινογευσίας και από το έπιπλο του ταμείου, ενοποιώντας τα δύο επίπεδα και δημιουργώντας μια κυκλική πορεία, γύρω από αυτή, με έντονη την αίσθηση της ξενάγησης στο χώρο.

Ο σχεδιασμός χρησιμοποιεί βιομηχανικά υλικά, αποχρώσεις του μαύρου και του κόκκινου του χαλκού, σε συνδυασμό με στρατηγικά εστιασμένο φωτισμό, αποσκοπώντας στη δημιουργία αίσθησης κελαριού. Το μαύρο πάτωμα εκτείνεται απρόσκοπτα από την είσοδο σε όλο το χώρο, τραβώντας την προσοχή στη δομή του χώρου. Οι περιμετρικά τοποθετημένες ραφιέρες είναι ειδικές κατασκευές, οι οποίες δημιουργούν ένα ρυθμό στο χώρο στις αναλογίες των μπουκαλιών. Η επιφάνεια που φιλοξενεί τις μεταλλικές κατασκευές προβολής των παλαιωμένων κρασιών είναι επενδεδυμένη με γυαλί, τονίζοντας τη διαφορετική σημασία τους ενώ ταυτόχρονα δημιουργεί αντικατοπτρισμούς, προσθέτοντας βάθος και οπτικό ενδιαφέρον στο χώρο.

Ο φωτισμός παίζει σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της ατμόσφαιρας, δημιουργώντας μια δυναμική αλληλεπίδραση φωτός και σκιάς που τονίζει την αρχιτεκτονική σύνθεση του χώρου. Κρεμαστά λεπτά φωτιστικά σε διάφορα μήκη, τοποθετούνται παρατεταγμένα με ρυθμό σε διαφορετικά ύψη, προσδίδοντας στο χώρο σημειακό φωτισμό με διαφορετικές δέσμες, ενώ χωνευτά σποτ προσφέρουν γενικό φωτισμό σε σημεία, αναδεικνύοντας συνολικά το έργο.

Η μελέτη που εκπονήθηκε για το συγκεκριμένο χώρο ιατρείου, στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, είχε ως στόχο την αναζήτηση μιας σύγχρονης εικόνας για το χώρο του ιατρείου, εστιάζοντας κατά κύριο λόγο στη δημιουργία μια ήρεμης ατμόσφαιρας. Ταυτόχρονα, κρίθηκε αναγκαία η δημιουργία ενός λειτουργικού χώρου, ώστε να εργάζονται ο ιατρός και το προσωπικό με άνεση και να εξυπηρετούνται με διακριτικότητα οι ασθενείς.

Ο χώρος προσεγγίστηκε χρησιμοποιώντας ανοιχτόχρωμες ξύλινες επιφάνειες, λευκούς τοίχους και σημειακή χρήση χρώματος, με σκοπό να εκπέμπει την αίσθηση της υγιεινής και της ηρεμίας. Από την είσοδο είναι διακριτή μια ενιαία σύνθεση, που αποτελείται από μια ξύλινη επένδυση, κατά μήκος της οποίας επεκτείνεται ένα γραφείο υποδοχής και ειδική κατασκευή καθισμάτων. Η χρήση ξύλου σε συνδυασμό με το χρώμα της ελιάς, τις καμπύλες και το φωτισμό, παίζουν σημαντικό ρόλο στον καθορισμό των ορίων του χώρου και του χαρακτήρα του, εμποτίζοντας το χώρο αναμονής με μια αίσθηση ρευστότητας και ζεστασιάς, δημιουργώντας μια αρμονική ατμόσφαιρα.

Η αίσθηση της ηρεμίας συνδυάζεται άψογα με τη λειτουργικότητα και την αίσθηση ιδιωτικότητας στο χώρο, καθώς διακρίνονται δύο ξεχωριστές ζώνες. Η «δημόσια» ζώνη, είναι η ελεύθερη κυκλοφορία των ασθενών (χώρος υποδοχής και αναμονής) και η «ιδιωτική» ζώνη, όπου παρέχονται οι ιατρικές υπηρεσίες (εξεταστήρια, ιατρείο, υπηρεσίες για τους εργαζόμενους, WC κ.λπ.). Αυτός ο λειτουργικός διαχωρισμός δημόσιου και ιδιωτικού καταπραΰνεται με τη χρήση ημιδιαφανών γυάλινων πορτών που επιτρέπουν την παρατήρηση της ανθρώπινης κίνησης.

Τα εξεταστήρια σε απαλές αποχρώσεις του μπλε προσφέρουν μια αίσθηση άνεσης και γαλήνης. Έπιπλα, προσεκτικά επιλεγμένα τόσο για τη μορφή όσο και για τη λειτουργία τους, συνδυάζονται με τη συνολική αισθητική του σχεδιασμού, δημιουργώντας ένα συνεκτικό και φιλόξενο περιβάλλον.

Ο ρυθμιζόμενος φωτισμός είναι στρατηγικά τοποθετημένος στην κλινική για να παρέχει επαρκή φωτισμό για άνετες και αποτελεσματικές ιατρικές υπηρεσίες. Οι χωνευτές λεπτές λωρίδες LED διαπερνούν την οροφή μέχρι το πάτωμα, προσθέτοντας οπτικό ενδιαφέρον διατηρώντας παράλληλα μια χαλαρωτική ατμόσφαιρα.

Η ανακαίνιση του συμβολαιογραφικού γραφείου στο κέντρο της Θεσσαλονίκης επικεντρώνεται στην εναρμόνιση του σύγχρονου σχεδιασμού με την πρακτική άνεση, δημιουργώντας ένα φιλόξενο χώρο προσαρμοσμένο για νομικά θέματα. Πρωταρχικός στόχος του έργου είναι να καλύψει τις καθημερινές ανάγκες ενός συμβολαιογραφείου, όπου η συγκέντρωση και η διανοητική διαύγεια είναι πρωταρχικής σημασίας.

Τηρώντας μια κοινή αρχή σχεδιασμού, στο κάτω μέρος των τοίχων, σε όλο το χώρο του γραφείου, παρατηρείται η δημιουργία μίας λευκής μαρμάρινης ζώνης. Το ξύλο χρησιμοποιείται σαν υλικό και τοποθετείται στο πάτωμα, στις βιβλιοθήκες και σε σημεία όπου χρειάζεται να τονιστεί η χρήση τους, με σκοπό να ζεστάνει το χώρο. Ο συνδυασμός μαρμάρου και ξύλου συμβάλλει συνολικά στη δημιουργία ενός επιβλητικού και ταυτόχρονα φιλόξενου και χαλαρωτικού χώρου εργασίας.

Το γραφείο είναι διαιρεμένο σε δύο διακριτούς χώρους: το χώρο αναμονής με τα γραφεία των εργαζομένων και το προσωπικό γραφείο του συμβολαιογράφου με προσαρμοσμένες κατασκευές γραφείων. Αυτή η μετάβαση, από τον πιο “δημόσιο” στον πιο “ιδιωτικό” χώρο του γραφείου, τονίζεται από έναν τοίχο που λειτουργεί ως στοιχείο διαχωρισμού των δύο χώρων. Σε αυτόν τον τοίχο ακολουθείται η σχεδιαστική αρχή της ζωνοποίησης, ενώ ταυτόχρονα εισάγεται ένα πρόσθετο στοιχείο, αυτό της ξύλινης επένδυσης στο επάνω μέρος, δημιουργώντας ένα σημείο ενδιαφέροντος στη συνολική σχεδιαστική ιδέα.

Το εκτενές αρχείο συμβολαίων αποθηκεύεται σε προσαρμοσμένες ξύλινες βιβλιοθήκες, οι οποίες είναι τοποθετημένες τόσο στο χώρο του γραφείου όσο και στο χώρο υποδοχής. Παράλληλα, μια μικρή κουζίνα και δύο τουαλέτες έχουν σχεδιαστεί για να καλύψουν τις διαφορετικές ανάγκες των χρηστών του γραφείου.

Ο φωτισμός παίζει καθοριστικό ρόλο στην ατμόσφαιρα του γραφείου, με έναν αρμονικό συνδυασμό φυσικού και τεχνητού φωτισμού. Στις ψευδοροφές προτείνεται συνδυασμός σποτ οροφής για γενικό φωτισμό και μαγνητικών ραγών, με φωτιστικά σποτ σε διαφορετικά μεγέθη και κατεύθυνση φωτός, οι οποίες έρχονται να τονίσουν τη γεωμετρία των χώρων και την κίνηση σε αυτούς. Ταυτόχρονα, χρησιμοποιείται κρυφός φωτισμός led σε διάφορα σημεία, δημιουργώντας έναν ατμοσφαιρικό φωτισμό. Αυτό όχι μόνο δημιουργεί μια φωτεινή και ευχάριστη ατμόσφαιρα για τους πολυάριθμους καθημερινούς επισκέπτες αλλά ταυτόχρονα εξασφαλίζει ένα ευνοϊκό περιβάλλον για τους εργαζόμενους που περνούν σημαντικό μέρος της καθημερινής τους ζωής σε αυτόν το χώρο εργασίας.